شمارهٔ ۸۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۹۱آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
2. شمارهٔ ۹۲نزدیک بود ز لب هوا بردارد
3. شمارهٔ ۹۳دهرم به شکنج انزوا می دارد
4. شمارهٔ ۹۴گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشود
5. شمارهٔ ۹۵نظّارهٔ زشت، دیده را میل کشید
6. شمارهٔ ۹۶باطل کیشان بر اهل حق چیر شدند
7. شمارهٔ ۹۷الفاظ و معانی از کلامم نو شد
8. شمارهٔ ۹۸ای آنکه غم تو عیش جاوید بود