حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۲
نزدیک بود ز لب هوا بردارد
آهی که سپهر را ز جا بردارد
عمریست که استوار دارم پا را
جایی که سپند گرم پا بردارد
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۴گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشود
- شمارهٔ ۹۵نظّارهٔ زشت، دیده را میل کشید
- شمارهٔ ۹۶باطل کیشان بر اهل حق چیر شدند
- شمارهٔ ۹۷الفاظ و معانی از کلامم نو شد
- شمارهٔ ۹۸ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
- شمارهٔ ۹۹آنان که به سودای تو داغ افروزند
- شمارهٔ ۱۰۰تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟
- شمارهٔ ۱۰۱عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.