پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۹۷

الفاظ و معانی از کلامم نو شد

دیوان سخنوری به نامم نو شد

هر کهنه زمینِ پای فرسودِ قلم

از خامهٔ آسمان خرامم نو شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۹آنان که به سودای تو داغ افروزند
  2. شمارهٔ ۱۰۰تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟
  3. شمارهٔ ۱۰۱عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟
  4. شمارهٔ ۱۰۲تیغم به زبون کشی چو مانوس نبود
  5. شمارهٔ ۱۰۳دنیا طلب دنی، به دنیا ارزد
  6. شمارهٔ ۱۰۴از عکس رخ تو، گلستان پیدا شد
  7. شمارهٔ ۱۰۵در راه طلب، ناله هواخواهی کرد
  8. شمارهٔ ۱۰۶با کعبه چه کار اگر معاشی ندهند؟
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.