شمارهٔ ۱۱۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۱۹شاهنشهی خلق جهان نتوان کرد
2. شمارهٔ ۱۲۰ابر آمد و سینه را به کهسار نهاد
3. شمارهٔ ۱۲۱خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماند
4. شمارهٔ ۱۲۲بلبل به نوای آشنا می نازد
5. شمارهٔ ۱۲۳بر پای بت، از نیاز پیشانی زد
6. شمارهٔ ۱۲۴از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد
7. شمارهٔ ۱۲۵غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
8. شمارهٔ ۱۲۶بر تیره شب من که دل و جان گرید