شمارهٔ ۱۱۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۱خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماند
2. شمارهٔ ۱۲۲بلبل به نوای آشنا می نازد
3. شمارهٔ ۱۲۳بر پای بت، از نیاز پیشانی زد
4. شمارهٔ ۱۲۴از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد
5. شمارهٔ ۱۲۵غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
6. شمارهٔ ۱۲۶بر تیره شب من که دل و جان گرید
7. شمارهٔ ۱۲۷عالی گهران، بنده نژادان منند
8. شمارهٔ ۱۲۸در دهر، به مستعار آلوده مگرد