پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست

شوریده سرم دامن صحرایی نیست

لحن داوود و حسن یوسف، خوار است

گوش شنوا و چشم بینایی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴دلبر بسیار و دل نگهدار کم است
  2. شمارهٔ ۶۵دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟
  3. شمارهٔ ۶۶دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
  4. شمارهٔ ۶۷دیشب طربی بر دل غمناکم ریخت
  5. شمارهٔ ۶۸بسته ست زبانم و بیان در سیر است
  6. شمارهٔ ۶۹از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است
  7. شمارهٔ ۷۰هرحند که حسن و عشق، مستور به است
  8. شمارهٔ ۷۱گر خاک شوی، در ره دلدار خوش است
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.