حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۶
دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
بلبل ز سر شاخ، نوایی زد و رفت
گل نیز شکرخند به جایی زد و رفت
آمد رگ ابر، هایهایی زد و رفت
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۸بسته ست زبانم و بیان در سیر است
- شمارهٔ ۶۹از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است
- شمارهٔ ۷۰هرحند که حسن و عشق، مستور به است
- شمارهٔ ۷۱گر خاک شوی، در ره دلدار خوش است
- شمارهٔ ۷۲دم سردی زاهدان کافورمزاج
- شمارهٔ ۷۳اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
- شمارهٔ ۷۴بلبل سر کرد ناله هنگام صبوح
- شمارهٔ ۷۵در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.