پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۸۶

تا بر لب عاشق می گلگون ناید

از دیده نمی شود شط خون ناید

خود را به خم باده درانداز حزین

هر بار، سبو درست بیرون ناید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۸عالی گهران و خوش عیاران رفتند
  2. شمارهٔ ۸۹گفتم که به یاد یار خواهی آمد
  3. شمارهٔ ۹۰یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟
  4. شمارهٔ ۹۱آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
  5. شمارهٔ ۹۲نزدیک بود ز لب هوا بردارد
  6. شمارهٔ ۹۳دهرم به شکنج انزوا می دارد
  7. شمارهٔ ۹۴گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشود
  8. شمارهٔ ۹۵نظّارهٔ زشت، دیده را میل کشید
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.