پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۰

گلگون سرشک، گرم جولانی کرد

خار مژه را لالهٔ نعمانی کرد

جان من از آتش فراق تو گداخت

این خارهٔ سخت، سست پیمانی کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۲ابنای زمان دُرد و صفا را ندهند
  2. شمارهٔ ۱۴۳حسنش، به می از حجاب بیرون آمد
  3. شمارهٔ ۱۴۴گردد چو خراب تن، چه غم؟ جان باشد
  4. شمارهٔ ۱۴۵جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
  5. شمارهٔ ۱۴۶حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد
  6. شمارهٔ ۱۴۷کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟
  7. شمارهٔ ۱۴۸زین پیش فلک چنین دل آزار نبود
  8. شمارهٔ ۱۴۹خوش آن که پیام ارجعی گوش کند
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.