حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۹
خوش آن که پیام ارجعی گوش کند
زان بادهٔ صافی، قدحی نوش کند
جان از می وصل، مست و مدهوش کند
وز هستی روپوش، فراموش کند
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۵۱با شعلهٔ آه، چشم گریان چه کند؟
- شمارهٔ ۱۵۲بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
- شمارهٔ ۱۵۳در هجر حزین، از غم جانکاه بمیر
- شمارهٔ ۱۵۴ای دستخوش هزار سودا هشدار
- شمارهٔ ۱۵۵با سرمه چو شد نرگس عیّار تو یار
- شمارهٔ ۱۵۶گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیر
- شمارهٔ ۱۵۷با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
- شمارهٔ ۱۵۸بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.