پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۷

کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟

جان در شکن طره، گرفتار نبود؟

سر در قدم پیر مغان می سودم

آن روزکه در بتکده، دیار نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۹خوش آن که پیام ارجعی گوش کند
  2. شمارهٔ ۱۵۰مستان لقا چو ارجعی گوش کنند
  3. شمارهٔ ۱۵۱با شعلهٔ آه، چشم گریان چه کند؟
  4. شمارهٔ ۱۵۲بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
  5. شمارهٔ ۱۵۳در هجر حزین، از غم جانکاه بمیر
  6. شمارهٔ ۱۵۴ای دستخوش هزار سودا هشدار
  7. شمارهٔ ۱۵۵با سرمه چو شد نرگس عیّار تو یار
  8. شمارهٔ ۱۵۶گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیر
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.