مولوی
مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم
دیدهٔ سیر است مرا، جان دلیر است مرا
زَهرهٔ شیر است مرا، زُهرهٔ تابنده شدم
گفت که: «دیوانه نه‌ای، لایق این خانه نه‌ای»
رفتم دیوانه شدم سلسله بندنده شدم
گفت که: «سرمست نه‌ای، رو که از این دست نه‌ای»
رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم
گفت که: «تو کشته نه‌ای، در طرب آغشته نه‌ای»
پیش رخ زنده‌کُنش کشته و افکنده شدم
غزل ۱۳۹۳ دیوان شمس؛ از شادترین غزلهای مولوی دربارهی دگرگونیای که عشق در جان آدمی پدید میآورد.
مرده بودم، زنده شدم؛ گریه بودم، خنده شدم؛ دولت عشق آمد و من خود دولتی پایدار شدم. چشمم سیر است، جانم دلیر است، دل شیر دارم و مانند ستاره‌ی زهره درخشان شده‌ام. گفت «تو دیوانه نیستی و لایق این خانه نیستی»؛ رفتم دیوانه شدم و در بند او درآمدم. گفت «سرمست نیستی، از این دسته نیستی»؛ رفتم سرمست شدم و از شادی لبریز. گفت «تو کشته نیستی و در شادی غرق نیستی»؛ پیش چهره‌ی زنده‌کننده‌ی او کشته و افتاده شدم.
I was dead, I came alive; I was weeping, I became laughter; the fortune of love arrived, and I became everlasting fortune. My eye is content, my soul is bold, I have the heart of a lion, I have become the shining Venus. He said, 'You are not mad, you are not fit for this house' — I went and became mad, bound in chains. He said, 'You are not drunk, you are not of this kind' — I went and became drunk, brimming with joy. He said, 'You are not slain, not steeped in delight' — before his life-giving face I fell, slain.
این شعر از مولوی است. غزل ۱۳۹۳ دیوان شمس؛ از شادترین غزلهای مولوی دربارهی دگرگونیای که عشق در جان آدمی پدید میآورد.
مرده بودم، زنده شدم؛ گریه بودم، خنده شدم؛ دولت عشق آمد و من خود دولتی پایدار شدم. چشمم سیر است، جانم دلیر است، دل شیر دارم و مانند ستاره‌ی زهره درخشان شده‌ام. گفت «تو دیوانه نیستی و لایق این خانه نیستی»؛ رفتم دیوانه شدم و در بند او درآمدم. گفت «سرمست نیستی، از این دسته نیستی»؛ رفتم سرمست شدم و از شادی لبریز. گفت «تو کشته نیستی و در شادی غرق نیستی»؛ پیش چهره‌ی زنده‌کننده‌ی او کشته و افتاده شدم.
منبع متن: مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳ در گنجور. معنی و ترجمه‌ی انگلیسی از تحریریه‌ی سرتیترها.