خیام
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست
بی بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
درباره‌ی این شعر
رباعی منسوب به خیام با تصویر بهاری و یادآوری کوتاهی عمر.
معنی ساده
ابر آمد و دوباره بر سبزه بارید؛ بیشادی نباید زیست. این سبزهای که امروز تماشاگاه ماست، معلوم نیست فردا که از خاک ما سبزه بروید، تماشاگاه چه کسی باشد.
English translation
The cloud came and wept again upon the grass; one should not live without rose-colored wine. This grass that is our pleasure ground today — whose pleasure ground will be the grass that grows from our dust?
پرسش‌های رایج
شعر «ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست» از کیست؟
این شعر از خیام است. رباعی منسوب به خیام با تصویر بهاری و یادآوری کوتاهی عمر.
معنی شعر «ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست» چیست؟
ابر آمد و دوباره بر سبزه بارید؛ بیشادی نباید زیست. این سبزهای که امروز تماشاگاه ماست، معلوم نیست فردا که از خاک ما سبزه بروید، تماشاگاه چه کسی باشد.
اشعار معروف دیگر
بنی آدم اعضای یکدیگرند (سعدی)
بشنو این نی چون شکایت می‌کند (مولوی)
توانا بود هر که دانا بود (فردوسی)
یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور (حافظ)
این قافله‌ی عمر عجب می‌گذرد (خیام)
از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن (خیام)
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من (خیام)
میازار موری که دانه‌کش است (سعدی)
ای ساربان آهسته رو (سعدی)
دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند (حافظ)
اگر آن ترک شیرازی (حافظ)
الا یا ایها الساقی (حافظ)
بوی جوی مولیان آید همی (رودکی)
مرده بدم زنده شدم (مولوی)
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست (مولوی)
مست و هشیار (محتسب مستی به ره دید) (پروین اعتصامی)
درخت دوستی بنشان (حافظ)
سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد (حافظ)
ز دست دیده و دل هر دو فریاد (باباطاهر)
بیا تا گل برافشانیم (حافظ)
روز وصل دوستداران یاد باد (حافظ)
ای کاش که جای آرمیدن بودی (خیام)
این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه‌ست (مولوی)
دوستان شرح پریشانی من گوش کنید (وحشی بافقی)
یکی را که در بند بینی مخند (سعدی)
بسی رنج بردم در این سال سی (فردوسی (منسوب))
منبع متن: خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸ در گنجور. معنی و ترجمه‌ی انگلیسی از تحریریه‌ی سرتیترها.