حافظ
اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأساً و ناوِلْها
که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکل‌ها
به بویِ نافه‌ای کآخِر صبا زان طُرّه بُگشاید
ز تابِ جَعدِ مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها
مرا در منزلِ جانان چه امنِ عیش، چون هر دَم
جَرَس فریاد می‌دارد که بَربندید مَحمِل‌ها
به مِی سجّاده رنگین کُن گَرَت پیرِ مُغان گوید
که سالِک بی‌خبر نَبْوَد ز راه و رسمِ منزل‌ها
نخستین غزل دیوان حافظ. مصراع اول آن عربی است و گفته‌اند حافظ آن را از شعری عربی وام گرفته است.
هان ای ساقی، جام را بگردان و به من بده؛ عشق در آغاز آسان به نظر آمد، اما دشواری‌ها پیش آمد. به امید بوی خوشی که سرانجام باد صبا از زلف یار بیاورد، چه دل‌ها که خون شد. در منزل یار چه آرامشی دارم، وقتی هر لحظه زنگ کاروان فریاد می‌زند که بار ببندید؟ اگر راهنمای دانا چیزی گفت، حتی اگر به ظاهر عجیب بود، بپذیر؛ رهرو باتجربه از راه و رسم منزل‌ها بی‌خبر نیست.
O cupbearer, pass the cup around and hand it to me, for love seemed easy at first, but then came the difficulties. In hope of the fragrance the breeze will at last release from those curls, what blood has filled the hearts from the twist of those musky locks! What peace can I find at the Beloved's lodging, when every moment the caravan bell cries out: Bind up your loads! If the elder of the tavern tells you to stain your prayer rug with wine, do so; the seasoned traveler is not unaware of the ways of the road.
این شعر از حافظ است. نخستین غزل دیوان حافظ. مصراع اول آن عربی است و گفته‌اند حافظ آن را از شعری عربی وام گرفته است.
هان ای ساقی، جام را بگردان و به من بده؛ عشق در آغاز آسان به نظر آمد، اما دشواری‌ها پیش آمد. به امید بوی خوشی که سرانجام باد صبا از زلف یار بیاورد، چه دل‌ها که خون شد. در منزل یار چه آرامشی دارم، وقتی هر لحظه زنگ کاروان فریاد می‌زند که بار ببندید؟ اگر راهنمای دانا چیزی گفت، حتی اگر به ظاهر عجیب بود، بپذیر؛ رهرو باتجربه از راه و رسم منزل‌ها بی‌خبر نیست.
منبع متن: حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱ در گنجور. معنی و ترجمه‌ی انگلیسی از تحریریه‌ی سرتیترها.