خیام
ای کاش که جای آرمیدن بودی
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
خیام
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
رباعی منسوب به خیام دربارهی آرزوی آرامش و بازگشت پس از مرگ.
ای کاش جایی برای آرام گرفتن بود، یا این راه دور پایانی داشت. ای کاش پس از صد هزار سال، امید بود که مانند سبزه دوباره از دل خاک سر برآوریم.
Would that there were a place to rest, or that this long road had an end; would that after a hundred thousand years we might hope to spring from the earth again like grass.
این شعر از خیام است. رباعی منسوب به خیام دربارهی آرزوی آرامش و بازگشت پس از مرگ.
ای کاش جایی برای آرام گرفتن بود، یا این راه دور پایانی داشت. ای کاش پس از صد هزار سال، امید بود که مانند سبزه دوباره از دل خاک سر برآوریم.
منبع متن: خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳ در گنجور. معنی و ترجمهی انگلیسی از تحریریهی سرتیترها.