پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۲۰۴۱ از فکر زلف یار رهایی امید نیست
  2. غزل شمارهٔ ۲۰۴۲ امید دلگشاییم از ماه عید نیست
  3. غزل شمارهٔ ۲۰۴۳ آفاق روشن و مه تابان پدید نیست
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۴۴ ما را دماغ جنگ و سر کارزار نیست
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۴۵ دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۴۶ بی عشق، آه در جگر روزگار نیست
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۴۷ بازآ که بی تو مجلس ما را حضور نیست
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۴۸ داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیست
  9. غزل شمارهٔ ۲۰۴۹ از بخت تیره اهل سخن را گزیر نیست
  10. غزل شمارهٔ ۲۰۵۰ چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیست
  11. غزل شمارهٔ ۲۰۵۱ حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیست
  12. غزل شمارهٔ ۲۰۵۲ عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیست
  13. غزل شمارهٔ ۲۰۵۳ یک دم صفای عالم غدار بیش نیست
  14. غزل شمارهٔ ۲۰۵۴ تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست
  15. غزل شمارهٔ ۲۰۵۵ هر شیشه جان خزینهٔ اسرار عشق نیست
  16. غزل شمارهٔ ۲۰۵۶ گوهر حریف سختی سنگ جدال نیست
  17. غزل شمارهٔ ۲۰۵۷ از پیچ و تاب جسم، روان را ملال نیست
  18. غزل شمارهٔ ۲۰۵۸ دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست
  19. غزل شمارهٔ ۲۰۵۹ از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیست
  20. غزل شمارهٔ ۲۰۶۰ در کاروان ما جرس قال و قیل نیست
  21. غزل شمارهٔ ۲۰۶۱ در نامجو شرافت ذاتی تمام نیست
  22. غزل شمارهٔ ۲۰۶۲ تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیست
  23. غزل شمارهٔ ۲۰۶۳ بر کافران خدای جهان گر رحیم نیست
  24. غزل شمارهٔ ۲۰۶۴ تخمی است دوستی که در آب و گل تو نیست
  25. غزل شمارهٔ ۲۰۶۵ سر رشته امید ز رحمت گسسته نیست
  26. غزل شمارهٔ ۲۰۶۶ مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست
  27. غزل شمارهٔ ۲۰۶۷ محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست
  28. غزل شمارهٔ ۲۰۶۸ از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست
  29. غزل شمارهٔ ۲۰۶۹ تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست
  30. غزل شمارهٔ ۲۰۷۰ ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست
  31. غزل شمارهٔ ۲۰۷۱ دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست
  32. غزل شمارهٔ ۲۰۷۲ یک آفریده از ته دل شادمانه نیست
  33. غزل شمارهٔ ۲۰۷۳ ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست
  34. غزل شمارهٔ ۲۰۷۴ از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت
  35. غزل شمارهٔ ۲۰۷۵ ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت
  36. غزل شمارهٔ ۲۰۷۶ هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت
  37. غزل شمارهٔ ۲۰۷۷ گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت
  38. غزل شمارهٔ ۲۰۷۸ دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت
  39. غزل شمارهٔ ۲۰۷۹ روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت
  40. غزل شمارهٔ ۲۰۸۰ بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت
  41. غزل شمارهٔ ۲۰۸۱ آسان نمی توان به سراپای ما گذشت
  42. غزل شمارهٔ ۲۰۸۲ امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت
  43. غزل شمارهٔ ۲۰۸۳ کارم شب وصال به پاس نظر گذشت
  44. غزل شمارهٔ ۲۰۸۴ سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت
  45. غزل شمارهٔ ۲۰۸۵ روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت
  46. غزل شمارهٔ ۲۰۸۶ تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت
  47. غزل شمارهٔ ۲۰۸۷ از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت
  48. غزل شمارهٔ ۲۰۸۸ یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت
  49. غزل شمارهٔ ۲۰۸۹ از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت
  50. غزل شمارهٔ ۲۰۹۰ از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت
  51. غزل شمارهٔ ۲۰۹۱ صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت
  52. غزل شمارهٔ ۲۰۹۲ هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت
  53. غزل شمارهٔ ۲۰۹۳ نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت
  54. غزل شمارهٔ ۲۰۹۴ هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت
  55. غزل شمارهٔ ۲۰۹۵ چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت
  56. غزل شمارهٔ ۲۰۹۶ دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفت
  57. غزل شمارهٔ ۲۰۹۷ بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت
  58. غزل شمارهٔ ۲۰۹۸ دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت
  59. غزل شمارهٔ ۲۰۹۹ کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت
  60. غزل شمارهٔ ۲۱۰۰ چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟

متن اشعار به نقل از گنجور.