فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در پند و اخلاق و غیر آن خداوندی‌ست تدبیرِ جهان را
- شمارهٔ ۲ مظلوم دست بستهٔ مغلوب را بگوی
- شمارهٔ ۳ سپاس دار خدای لطیف دانا را
- شمارهٔ ۴ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است سخن به ذکر تو آراستن مراد آنست
- شمارهٔ ۵ طریق و رسم صاحبدولتانست
- شمارهٔ ۶ - در ستایش هر که در بند تو شد بستهٔ جاوید بماند
- شمارهٔ ۷ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است تو آن نکرده‌ای از فعل خیر با من و غیر
- شمارهٔ ۸ مباش غره به گفتار مادح طماع
- شمارهٔ ۹ احدا سامع المناجات
- شمارهٔ ۱۰ به سکندر نه ملک ماند و نه مال
- شمارهٔ ۱۱ چو خویشتن نتواند که می‌خورد قاضی
- شمارهٔ ۱۲ چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
- شمارهٔ ۱۳ علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
- شمارهٔ ۱۴ مرا گویند با دشمن برآویز
- شمارهٔ ۱۵ یکی از بخت کامران بینی
- شمارهٔ ۱۶ به راه راست توانی رسید در مقصود
- شمارهٔ ۱۷ عیب آنان مکن که پیش ملوک
- شمارهٔ ۱۸ گر اهل معرفتی هر چه بنگری خوبست
- شمارهٔ ۱۹ امید خلق برآور چنانکه بتوانی
- شمارهٔ ۲۰ هرگز پر طاووس کسی گفت که زشتست؟
- شمارهٔ ۲۱ مرکب از بهر راحتی باشد
- شمارهٔ ۲۲ پدرم بندهٔ قدیم تو بود
- شمارهٔ ۲۳ در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر
- شمارهٔ ۲۴ کسی گفت عزت به مال اندرست
- شمارهٔ ۲۵ دست بر پشت مار مالیدن
- شمارهٔ ۲۶ گر سفیهی زبان دراز کند
- شمارهٔ ۲۷ هرگز به مال و جاه نگردد بزرگ نام
- شمارهٔ ۲۸ - در عزت نفس گویند سعدیا به چه بطال مانده‌ای
- شمارهٔ ۲۹ ره نمودن به خیر ناکس را
- شمارهٔ ۳۰ دشمن اگر دوست شود چند بار
- شمارهٔ ۳۱ دهل را کاندرون زندان بادست
- شمارهٔ ۳۲ ماه را دید مرغ شب پره گفت
- شمارهٔ ۳۳ خواست تا عیبم کند پروردهٔ بیگانگان
- شمارهٔ ۳۴ ای نفس چون وظیفهٔ روزی مقررست
- شمارهٔ ۳۵ در سرای به هم کرده از پس پرده
- شمارهٔ ۳۶ شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد
- شمارهٔ ۳۷ صاحب کمال را چه غم از نقص مال و جاه
- شمارهٔ ۳۸ ضرورتست به توبیخ با کسی گفتن
- شمارهٔ ۳۹ اگر خود بردرد پیشانی پیل
- شمارهٔ ۴۰ در حدود ری یکی دیوانه بود
- شمارهٔ ۴۱ بیا که پرده برانداختم ز صورت حال
- شمارهٔ ۴۲ به تماشای میوه راضی شو
- شمارهٔ ۴۳ چه سود از دزدی آنگه توبه کردن
- شمارهٔ ۴۴ شنیدم که بیوه‌زنی دردمند
- شمارهٔ ۴۵ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است یارب کمال عافیتت بر دوام باد
- شمارهٔ ۴۶ مرا از بهر دیناری ثنا گفت
- شمارهٔ ۴۷ بر تربت دوستان ماضی
- شمارهٔ ۴۸ ای بلند اختر خدایت عمر جاویدان دهاد
- شمارهٔ ۴۹ پسر نورسیده شاید بود
- شمارهٔ ۵۰ بیا بگوی که پرویز از زمانه چه خورد
- شمارهٔ ۵۱ جُوشَن بیار و نیزه و بَرگُستوانِ وَرد
- شمارهٔ ۵۲ خون دار اگرچه دشمن خردست زینهار
- شمارهٔ ۵۳ در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
- شمارهٔ ۵۴ مرد دیگر جوان نخواهد بود
- شمارهٔ ۵۵ ملک ایمن درخت بارورست
- شمارهٔ ۵۶ آن را که تو دست پیش داری
- شمارهٔ ۵۷ آدمی فضل بر دگر حیوان
- شمارهٔ ۵۸ تو خود جفا نکنی بی‌گناه بر بنده
- شمارهٔ ۵۹ دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت
- شمارهٔ ۶۰ طمعِ خام که سودی بِکُنَم
متن اشعار به نقل از گنجور.