پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۴۷

بر تربت دوستان ماضی

بگذشت بسی ز بوستان باد

گر بر سر خاک ما رود نیز

سهلست بقای دوستان باد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۹پسر نورسیده شاید بود
  2. شمارهٔ ۵۰بیا بگوی که پرویز از زمانه چه خورد
  3. شمارهٔ ۵۱جُوشَن بیار و نیزه و بَرگُستوانِ وَرد
  4. شمارهٔ ۵۲خون دار اگرچه دشمن خردست زینهار
  5. شمارهٔ ۵۳در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
  6. شمارهٔ ۵۴مرد دیگر جوان نخواهد بود
  7. شمارهٔ ۵۵ملک ایمن درخت بارورست
  8. شمارهٔ ۵۶آن را که تو دست پیش داری
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.