پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۶۰

طمعِ خام که سودی بِکُنَم

سود، سرمایه به‌یک‌بار بِبُرد

خَر، دعا کرد که بارَش بِبَرَند

سیل بِگْرفت و خَر و بار بِبُرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۲من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد
  2. شمارهٔ ۶۳مر تو را چون دو کار پیش آید
  3. شمارهٔ ۶۴دانی که بر نگین سلیمان چه نقش بود
  4. شمارهٔ ۶۵ز دست ترشروی خوردن تبرزد
  5. شمارهٔ ۶۶روزی به سرش نبشته بودند
  6. شمارهٔ ۶۷از دست تهی کرم نیاید
  7. شمارهٔ ۶۸کسی به حمد و ثنای برادران عزیز
  8. شمارهٔ ۶۹گر جهان فتنه گیرد از چپ و راست
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.