سعدی
شمارهٔ ۶۴
دانی که بر نگین سلیمان چه نقش بود
دل در جهان مبند که با کس وفا نکرد
خرم تنی که حاصل عمر عزیز را
با دوستان بخورد و به دشمن رها نکرد
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۶۶روزی به سرش نبشته بودند
- شمارهٔ ۶۷از دست تهی کرم نیاید
- شمارهٔ ۶۸کسی به حمد و ثنای برادران عزیز
- شمارهٔ ۶۹گر جهان فتنه گیرد از چپ و راست
- شمارهٔ ۷۰کاملانند در لباس حقیر
- شمارهٔ ۷۱سخن گفته دگر باز نیاید به دهن
- شمارهٔ ۷۲اگر صد دفتر شیرین بخوانی
- شمارهٔ ۷۳خر به سعی آدمی نخواهد شد
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.