سعدی
شمارهٔ ۶۸
کسی به حمد و ثنای برادران عزیز
ز عیب خویش نباید که بیخبر باشد
ز دشمنان شنو ای دوست تا چه می‌گویند
که عیب در نظر دوستان هنر باشد
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۷۰کاملانند در لباس حقیر
- شمارهٔ ۷۱سخن گفته دگر باز نیاید به دهن
- شمارهٔ ۷۲اگر صد دفتر شیرین بخوانی
- شمارهٔ ۷۳خر به سعی آدمی نخواهد شد
- شمارهٔ ۷۴تشنهٔ سوخته در چشمهٔ روشن چو رسید
- شمارهٔ ۷۵هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر
- شمارهٔ ۷۶دوستان سخت پیمان را ز دشمن باک نیست
- شمارهٔ ۷۷حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.