سعدی
شمارهٔ ۷۵
هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر
از دو چشم جوان چرا نچکد؟
برف بر بام سالخوردهٔ ماست
آب در خانهٔ شما نچکد
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۷۷حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور
- شمارهٔ ۷۸یاد دارم زِ پیرِ دانش‌مند
- شمارهٔ ۷۹بسا بساط خداوند ملک دولت را
- شمارهٔ ۸۰وفا با هیچکس کردست گیتی
- شمارهٔ ۸۱نه سام و نریمان و افراسیاب
- شمارهٔ ۸۲هرکه مقصود و مُرادَش خور و خواب‌ست از عُمْر
- شمارهٔ ۸۳چو دولت خواهد آمد بنده‌ای را
- شمارهٔ ۸۴بسیار برفتند و به جایی نرسیدند
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.