سعدی
شمارهٔ ۷۸
یاد دارم زِ پیرِ دانش‌مند
تو هم از من به یاد دار این پَند
هرچه بر نفْسِ خویش، نَپْسَندی
نیز، بر نفْسِ دیگری، مَپْسَند
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۰وفا با هیچکس کردست گیتی
- شمارهٔ ۸۱نه سام و نریمان و افراسیاب
- شمارهٔ ۸۲هرکه مقصود و مُرادَش خور و خواب‌ست از عُمْر
- شمارهٔ ۸۳چو دولت خواهد آمد بنده‌ای را
- شمارهٔ ۸۴بسیار برفتند و به جایی نرسیدند
- شمارهٔ ۸۵تا سگان را وجود پیدا نیست
- شمارهٔ ۸۶اگر خونی نریزد شاه عالم
- شمارهٔ ۸۷نکنی دفع ظالم از مظلوم
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.