پرش به محتوای اصلی
سعدی

سعدی

قطعات

۲۲۸ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱۸۱ گدایان بینی اندر روز محشر
  2. شمارهٔ ۱۸۲ چو می‌دانستی افتادن به ناچار
  3. شمارهٔ ۱۸۳ صبر بر قسمت خدا کردن
  4. شمارهٔ ۱۸۴ هر بد که به خود نمی‌پسندی
  5. شمارهٔ ۱۸۵ هان ای نهاده تیر جفا در کمان حکم
  6. شمارهٔ ۱۸۶ دوران ملک ظالم و فرمان قاطعش
  7. شمارهٔ ۱۸۷ نه نیکان را بد افتادست هرگز
  8. شمارهٔ ۱۸۸ زمان ضایع مکن در علم صورت
  9. شمارهٔ ۱۸۹ جامع هفت چیز در یک روز
  10. شمارهٔ ۱۹۰ تا تو فرمان نبری خلق به فرمان نروند
  11. شمارهٔ ۱۹۱ چنان زندگانی کن ای نیکرای
  12. شمارهٔ ۱۹۲ نخواهی کَز بزرگان جُور بینی
  13. شمارهٔ ۱۹۳ امید عافیت آنگه بود موافق عقل
  14. شمارهٔ ۱۹۴ خداوندان نعمت را کرم هست
  15. شمارهٔ ۱۹۵ طبیبی را حکایت کرد پیری
  16. شمارهٔ ۱۹۶ ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
  17. شمارهٔ ۱۹۷ مرا گر صاحب دیوان اعلی
  18. شمارهٔ ۱۹۸ بشنو از من سخنی، حقِّ پدرفرزندی
  19. شمارهٔ ۱۹۹ رحم الله معشر الماضین
  20. شمارهٔ ۲۰۰ نجس ار پیرهن شبلی و معروف بپوشد
  21. شمارهٔ ۲۰۱ خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس
  22. شمارهٔ ۲۰۲ دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
  23. شمارهٔ ۲۰۳ غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟
  24. شمارهٔ ۲۰۴ اگر ممالک روی زمین به دست آری
  25. شمارهٔ ۲۰۵ ای پسندیده حیف بر درویش
  26. شمارهٔ ۲۰۶ شنیده‌ام که فقیهی به دشتوانی گفت
  27. شمارهٔ ۲۰۷ گر از خراج رعیت نباشدت باری
  28. شمارهٔ ۲۰۸ دیگران در ریاضتند و نیاز
  29. شمارهٔ ۲۰۹ هر کجا خط مشکلی بکشند
  30. شمارهٔ ۲۱۰ آن مکن در عمل که در عزلت
  31. شمارهٔ ۲۱۱ مکافات بدی کردن حلالست
  32. شمارهٔ ۲۱۲ دوش در سِلْکِ صحبتی بودم
  33. شمارهٔ ۲۱۳ ز لوح روی کودک بر توان خواند
  34. شمارهٔ ۲۱۴ بس دست دعا بر آسمان بود
  35. شمارهٔ ۲۱۵ حاجت خلق از در خدای برآید
  36. شمارهٔ ۲۱۶ نظر کردم به چشم رای و تدبیر
  37. شمارهٔ ۲۱۷ بی‌هنر را دیدن صاحب هنر
  38. شمارهٔ ۲۱۸ نبایدت که پریشان شود قواعد ملک
  39. شمارهٔ ۲۱۹ ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی
  40. شمارهٔ ۲۲۰ خرم تن آنکه نام نیکش
  41. شمارهٔ ۲۲۱ مقابلت نکند با حجر به پیشانی
  42. شمارهٔ ۲۲۲ نظر به چشم ارادت مکن به صورت دنیا
  43. شمارهٔ ۲۲۳ یاران کجاوه، غم ندارند
  44. شمارهٔ ۲۲۴ چو بندگان کمر بسته شرط خدمت را
  45. شمارهٔ ۲۲۵ ای که گر هر سر موییت زبانی دارد
  46. شمارهٔ ۲۲۶ از من بگوی شاه رعیت نواز را
  47. شمارهٔ ۲۲۷ هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
  48. شمارهٔ ۲۲۸ چو دوستان تو را بر تو دل بیازارم

متن اشعار به نقل از گنجور.