سعدی
شمارهٔ ۱۹۳
امید عافیت آنگه بود موافق عقل
که نبض را به طبیعت شناس بنمایی
بپرس هر چه ندانی که ذل پرسیدن
دلیل راه تو باشد به عز دانایی
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹۵طبیبی را حکایت کرد پیری
- شمارهٔ ۱۹۶ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
- شمارهٔ ۱۹۷مرا گر صاحب دیوان اعلی
- شمارهٔ ۱۹۸بشنو از من سخنی، حقِّ پدرفرزندی
- شمارهٔ ۱۹۹رحم الله معشر الماضین
- شمارهٔ ۲۰۰نجس ار پیرهن شبلی و معروف بپوشد
- شمارهٔ ۲۰۱خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس
- شمارهٔ ۲۰۲دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.