سعدی
شمارهٔ ۱۹۴
خداوندان نعمت را کرم هست
ولیکن صبر به بر بینوایی
اگر بیگانگان تشریف بخشند
هنوز از دوستان خوشتر گدایی
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹۶ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
- شمارهٔ ۱۹۷مرا گر صاحب دیوان اعلی
- شمارهٔ ۱۹۸بشنو از من سخنی، حقِّ پدرفرزندی
- شمارهٔ ۱۹۹رحم الله معشر الماضین
- شمارهٔ ۲۰۰نجس ار پیرهن شبلی و معروف بپوشد
- شمارهٔ ۲۰۱خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس
- شمارهٔ ۲۰۲دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
- شمارهٔ ۲۰۳غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.