سعدی
شمارهٔ ۲۰۱
خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس
بازگویم نه که صدباره ازو نحس‌تری
ملخ از تخم تو چیزی نتواند که خورد
ترسم از گرسنگی تخم ملخ را بخوری
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۰۳غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟
- شمارهٔ ۲۰۴اگر ممالک روی زمین به دست آری
- شمارهٔ ۲۰۵ای پسندیده حیف بر درویش
- شمارهٔ ۲۰۶شنیده‌ام که فقیهی به دشتوانی گفت
- شمارهٔ ۲۰۷گر از خراج رعیت نباشدت باری
- شمارهٔ ۲۰۸دیگران در ریاضتند و نیاز
- شمارهٔ ۲۰۹هر کجا خط مشکلی بکشند
- شمارهٔ ۲۱۰آن مکن در عمل که در عزلت
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.