سعدی
شمارهٔ ۲۰۵
ای پسندیده حیف بر درویش
تا دل پادشه به دست آری
تو برای قبول و منصب خویش
حیف باشد که حق بیازاری
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۰۷گر از خراج رعیت نباشدت باری
- شمارهٔ ۲۰۸دیگران در ریاضتند و نیاز
- شمارهٔ ۲۰۹هر کجا خط مشکلی بکشند
- شمارهٔ ۲۱۰آن مکن در عمل که در عزلت
- شمارهٔ ۲۱۱مکافات بدی کردن حلالست
- شمارهٔ ۲۱۲دوش در سِلْکِ صحبتی بودم
- شمارهٔ ۲۱۳ز لوح روی کودک بر توان خواند
- شمارهٔ ۲۱۴بس دست دعا بر آسمان بود
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.