سعدی
شمارهٔ ۱۸۷
نه نیکان را بد افتادست هرگز
نه بدکردار را فرجام نیکو
بدان رفتند و نیکان هم نماندند
چه ماند؟ نام زشت و نام نیکو
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۸۹جامع هفت چیز در یک روز
- شمارهٔ ۱۹۰تا تو فرمان نبری خلق به فرمان نروند
- شمارهٔ ۱۹۱چنان زندگانی کن ای نیکرای
- شمارهٔ ۱۹۲نخواهی کَز بزرگان جُور بینی
- شمارهٔ ۱۹۳امید عافیت آنگه بود موافق عقل
- شمارهٔ ۱۹۴خداوندان نعمت را کرم هست
- شمارهٔ ۱۹۵طبیبی را حکایت کرد پیری
- شمارهٔ ۱۹۶ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.