سعدی
شمارهٔ ۱۸۸
زمان ضایع مکن در علم صورت
مگر چندان که در معنی بری راه
چو معنی یافتی صورت رها کن
که این تخمست و آنها سر به سر کاه
اگر بقراط جولاهی نداند
نیفزاید برو بر قدر جولاه
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹۰تا تو فرمان نبری خلق به فرمان نروند
- شمارهٔ ۱۹۱چنان زندگانی کن ای نیکرای
- شمارهٔ ۱۹۲نخواهی کَز بزرگان جُور بینی
- شمارهٔ ۱۹۳امید عافیت آنگه بود موافق عقل
- شمارهٔ ۱۹۴خداوندان نعمت را کرم هست
- شمارهٔ ۱۹۵طبیبی را حکایت کرد پیری
- شمارهٔ ۱۹۶ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
- شمارهٔ ۱۹۷مرا گر صاحب دیوان اعلی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.