سعدی
شمارهٔ ۲۱۹
ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی
هر چند که بالغ شدی آخر نه تو آنی
شکرانهٔ زور آوری روز جوانی
آنست که قدر پدر پیر بدانی
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۲۱مقابلت نکند با حجر به پیشانی
- شمارهٔ ۲۲۲نظر به چشم ارادت مکن به صورت دنیا
- شمارهٔ ۲۲۳یاران کجاوه، غم ندارند
- شمارهٔ ۲۲۴چو بندگان کمر بسته شرط خدمت را
- شمارهٔ ۲۲۵ای که گر هر سر موییت زبانی دارد
- شمارهٔ ۲۲۶از من بگوی شاه رعیت نواز را
- شمارهٔ ۲۲۷هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
- شمارهٔ ۲۲۸چو دوستان تو را بر تو دل بیازارم
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.