پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۷

عیب آنان مکن که پیش ملوک

پشت خم می‌کنند و بالا راست

هر که را بر سماط بنشستی

واجب آمد به خدمتش برخاست

چون مکافات فضل نتوان کرد

عذر بیچارگان بباید خواست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۹امید خلق برآور چنانکه بتوانی
  2. شمارهٔ ۲۰هرگز پر طاووس کسی گفت که زشتست؟
  3. شمارهٔ ۲۱مرکب از بهر راحتی باشد
  4. شمارهٔ ۲۲پدرم بندهٔ قدیم تو بود
  5. شمارهٔ ۲۳در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر
  6. شمارهٔ ۲۴کسی گفت عزت به مال اندرست
  7. شمارهٔ ۲۵دست بر پشت مار مالیدن
  8. شمارهٔ ۲۶گر سفیهی زبان دراز کند
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.