فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَری‌وَشْ،
- شمارهٔ ۶۲ آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بی‌هوشْ
- شمارهٔ ۶۳ بَدیمه تنه چیرهْ وُ بُورْدِه مه هُوشْ
- شمارهٔ ۶۴ نازنینْ به ته باغْ دَرِهْ مَنِهْ دِلْ داغْ
- شمارهٔ ۶۵ کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟
- شمارهٔ ۶۶ امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْ
- شمارهٔ ۶۷ امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْ
- شمارهٔ ۶۸ امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْ‌های ته زِلْفْ
- شمارهٔ ۶۹ هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
- شمارهٔ ۷۰ کیجا تُو خجیری و خجیره ته وَنگْ
- شمارهٔ ۷۱ امروزْ سرِ راه نیشتْ بیمه با دِلِ تنگْ
- شمارهٔ ۷۲ چَنگی که نه شه چنگ ره نَواوَرِهْ چنگْ
- شمارهٔ ۷۳ امیر گنه: هر روزْ، جنگَ ونه بو جنگْ
- شمارهٔ ۷۴ امیر گنه: مه دوستْ که مره کنه جنگ
- شمارهٔ ۷۵ مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ
- شمارهٔ ۷۶ گُل‌دستهْ! تنه دیمْ گل وُ تنه یارْگلْ
- شمارهٔ ۷۷ اُونْ مَحلّ استا اُو کردهْ آدِم گلْ
- شمارهٔ ۷۸ گیلونْ وَچهْ ره دیمه چَلْ گٰاردنی چَلْ
- شمارهٔ ۷۹ اِما به بغدادْ سَختْ دکتیم چَل وُ وَلْ
- شمارهٔ ۸۰ کی دونّه که سخنِ کی راستهْ یا وَلْ؟
- شمارهٔ ۸۱ امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ
- شمارهٔ ۸۲ دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
- شمارهٔ ۸۳ امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
- شمارهٔ ۸۴ بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
- شمارهٔ ۸۵ امروز تو منه شاه و من ته درویشم
- شمارهٔ ۸۶ هادَه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ
- شمارهٔ ۸۷ رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ
- شمارهٔ ۸۸ ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
- شمارهٔ ۸۹ الهی فلَک! سُو نَکنی به عٰالِمْ
- شمارهٔ ۹۰ الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
- شمارهٔ ۹۱ منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
- شمارهٔ ۹۲ شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
- شمارهٔ ۹۳ واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
- شمارهٔ ۹۴ گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
- شمارهٔ ۹۵ یاربْ بوینمْ دولتْ‌رِهْ منْ به ته کُومْ
- شمارهٔ ۹۶ سیم و زَرْرِهْ وارِنْ به چَلِ چَمُو چُونْ
- شمارهٔ ۹۷ ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ
- شمارهٔ ۹۸ کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
- شمارهٔ ۹۹ امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
- شمارهٔ ۱۰۰ زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
- شمارهٔ ۱۰۱ نورِ دِچِشْ مه قبله‌یِ دین و ایمون!
- شمارهٔ ۱۰۲ هندیمه مَسّه تُرک‌چشْ و سری من
- شمارهٔ ۱۰۳ کٰاشکی نهشْت بومْ شه پا این کُهنه دیرْ من
- شمارهٔ ۱۰۴ تُرکِ مَسّ! به ته گردنْ بویمه آونْ
- شمارهٔ ۱۰۵ یک حرفْ چلْ سوا، عالمْ ره نور بتاون
- شمارهٔ ۱۰۶ دوستْ ره دیمه حَمّوم بَزه خنهْ آینْ
- شمارهٔ ۱۰۷ امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ
- شمارهٔ ۱۰۸ امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
- شمارهٔ ۱۰۹ چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
- شمارهٔ ۱۱۰ اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
- شمارهٔ ۱۱۱ این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
- شمارهٔ ۱۱۲ خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ
- شمارهٔ ۱۱۳ استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
- شمارهٔ ۱۱۴ ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
- شمارهٔ ۱۱۵ اونْ، مار (محل) که عین ره زیر دال کشیین،
- شمارهٔ ۱۱۶ اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین
- شمارهٔ ۱۱۷ من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
- شمارهٔ ۱۱۸ شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ
- شمارهٔ ۱۱۹ دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
- شمارهٔ ۱۲۰ کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
متن اشعار به نقل از گنجور.