پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۸۴

بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ

اَندی شوُ و روزْ اِنِهْ که ما نووئیمْ

در بندِ غَمِ بُورْدِهْ دنیا نووئیمْ

اَمروزرِهْ خِشْ‌دار، بلکه فردا نووئیمْ

به باغ ارچه گِلْ خِشْ نما نووئیمْ

غنیمِتِهْ خارِ کسِ پا نووئیمْ

اگر هیچ‌کس دَرْدِ دوا نووئیمْ

بارِ محنت وُ رنجُ و بلا نووئیمْ

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۸۶هادَه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ
  2. شمارهٔ ۸۷رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ
  3. شمارهٔ ۸۸ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
  4. شمارهٔ ۸۹الهی فلَک! سُو نَکنی به عٰالِمْ
  5. شمارهٔ ۹۰الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
  6. شمارهٔ ۹۱منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
  7. شمارهٔ ۹۲شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
  8. شمارهٔ ۹۳واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.