فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ دوست نامسلمون دارنه کافر دین
- شمارهٔ ۱۲۲ بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!
- شمارهٔ ۱۲۳ تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!
- شمارهٔ ۱۲۴ خُور طَبْعِشوُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
- شمارهٔ ۱۲۵ امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
- شمارهٔ ۱۲۶ خشْ بساته ته چیره ره داورهو
- شمارهٔ ۱۲۷ امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
- شمارهٔ ۱۲۸ تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
- شمارهٔ ۱۲۹ یا رب که تنه دولت بمونّه،ای بو
- شمارهٔ ۱۳۰ الهی تره شاه مردون به یار بو
- شمارهٔ ۱۳۱ اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
- شمارهٔ ۱۳۲ تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
- شمارهٔ ۱۳۳ سی وار مره جنگ کردی، منه خونکار تو
- شمارهٔ ۱۳۴ ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
- شمارهٔ ۱۳۵ ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
- شمارهٔ ۱۳۶ امیر گنه: مه دلبر به سون حوره
- شمارهٔ ۱۳۷ بالا سوره، دیم شمسه، سوال سهیله
- شمارهٔ ۱۳۸ اونمار (اونبار) که خدا ته چش و چیر بساته
- شمارهٔ ۱۳۹ کی دیه ورف سر گُلگون آتش بوئه؟
- شمارهٔ ۱۴۰ اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
- شمارهٔ ۱۴۱ نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
- شمارهٔ ۱۴۲ لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
- شمارهٔ ۱۴۳ امیر گنه: عاشقمه یکی کیجاره
- شمارهٔ ۱۴۴ اونوختْ که خدا بنا کرده دنیاره
- شمارهٔ ۱۴۵ وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
- شمارهٔ ۱۴۶ شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
- شمارهٔ ۱۴۷ بنیادِ سخنْ، نوم خدا خجیره
- شمارهٔ ۱۴۸ امیر گنه که پایِ چنار خجیره
- شمارهٔ ۱۴۹ سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
- شمارهٔ ۱۵۰ پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونره
- شمارهٔ ۱۵۱ خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
- شمارهٔ ۱۵۲ تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُوره
- شمارهٔ ۱۵۳ قرصِ مَه و کانِ صَدفْ یا بلوره؟
- شمارهٔ ۱۵۴ بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حوره
- شمارهٔ ۱۵۵ امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره
- شمارهٔ ۱۵۶ بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
- شمارهٔ ۱۵۷ سَرخِه گلْ، غنچهی تازه، خاله
- شمارهٔ ۱۵۸ مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟
- شمارهٔ ۱۵۹ امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟
- شمارهٔ ۱۶۰ چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
- شمارهٔ ۱۶۱ جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
- شمارهٔ ۱۶۲ اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
- شمارهٔ ۱۶۳ نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
- شمارهٔ ۱۶۴ امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
- شمارهٔ ۱۶۵ الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
- شمارهٔ ۱۶۶ هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
- شمارهٔ ۱۶۷ ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
- شمارهٔ ۱۶۸ سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
- شمارهٔ ۱۶۹ یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
- شمارهٔ ۱۷۰ دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
- شمارهٔ ۱۷۱ ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
- شمارهٔ ۱۷۲ سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
- شمارهٔ ۱۷۳ صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
- شمارهٔ ۱۷۴ تا ملیجهْ پرْها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
- شمارهٔ ۱۷۵ اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
- شمارهٔ ۱۷۶ امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
- شمارهٔ ۱۷۷ زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوته
- شمارهٔ ۱۷۸ خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
- شمارهٔ ۱۷۹ امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته
- شمارهٔ ۱۸۰ چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ
متن اشعار به نقل از گنجور.