پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۶۴

امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه

عاشق ٰرهْ به عالمْ مجشْ راحتْ نییه

سینهْ هدفِ تیر و حمایتْ نییه

خِرِهْ سِتم سنگ و شکایتْ نییه

دوُنستمهْ ته لافْ ره محبّتْ نییه

دَرْ شُومّهْ منْ این شَهرْ که مُروّتْ نییه

مه دوستْ با رقیبْ نیشته قباحتْ نییه؟

مگرْ که انصافْ بالایِ طاعتْ نییه؟

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶۶هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
  2. شمارهٔ ۱۶۷ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
  3. شمارهٔ ۱۶۸سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
  4. شمارهٔ ۱۶۹یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
  5. شمارهٔ ۱۷۰دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
  6. شمارهٔ ۱۷۱ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
  7. شمارهٔ ۱۷۲سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
  8. شمارهٔ ۱۷۳صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.