پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۲

سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته

ماهْ اونْ خشهْ که بلبلْ خونّه گلزارْته

روزْ اُونْ خشهْ که پَلی دْ کفمْ یارْته

شُو اُونْ خشهْ که شادْ بَوینمْ دیدارْته

حالْ اُونْ خشهْ که خشی بَوینم حالْ ته

وَخْتْ اُونْ خشهْ که هَر وارْ وینمْ جمالْ ته

ساعتْ اُونْ خشهْ سٰاکنْ بوئمْ کنارته

هَرْ لَحْظهْ شه مه جانْ ره کنمْ نثارْ ته

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۷۴تا ملیجهْ پرْ‌ها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
  2. شمارهٔ ۱۷۵اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
  3. شمارهٔ ۱۷۶امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
  4. شمارهٔ ۱۷۷زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوته
  5. شمارهٔ ۱۷۸خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
  6. شمارهٔ ۱۷۹امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته
  7. شمارهٔ ۱۸۰چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ
  8. شمارهٔ ۱۸۱سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.