پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۶

امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه

زَخْمی ره دْخشْ وسّهْ تنه لبونه

لُو زمزمهْ، دَندونْ دُرّه ته دهُونه

ته دیمِ یکی خشْ ارْزنه دْجهُونه

به خَرجْ و خراجِ ملْکِ مازرُونه

هنْدِ باج و ایرون و دیگر تورونه

اندی شَرْ خورْ تاونهْ آسْمُونه

نه اِرْزه یکی گُوشه‌یِ ته چشُونه

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۷۸خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
  2. شمارهٔ ۱۷۹امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته
  3. شمارهٔ ۱۸۰چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ
  4. شمارهٔ ۱۸۱سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
  5. شمارهٔ ۱۸۲اینه که مُونسْ و غَم‌گُسارهْ یارْمه
  6. شمارهٔ ۱۸۳بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
  7. شمارهٔ ۱۸۴امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیره
  8. شمارهٔ ۱۸۵امیر گنه: عاشقمه خجیره چیره
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.