پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۶۳

نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه

از بَهرِ نیازْ نخچیرْ خنهْ شییهْ

نَخْچیرْ نخٰاسّه اُونْخنه‌یِ وَرْ شییهْ

تا دَمِ صبٰاحْ آهِ فراقْ کشییهْ

ته سیٰمهْ بَدنِ خوبی کَسْ نَدییهْ

لا شریکِ لَهْ، وَهْ که چه تازْگییهْ

تا ته خَطّ به گردِ ماهِ هاله کشییهْ

پیشِ منهْ چشْ، روزهْ که شو بَوییهْ

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶۵الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
  2. شمارهٔ ۱۶۶هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
  3. شمارهٔ ۱۶۷ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
  4. شمارهٔ ۱۶۸سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
  5. شمارهٔ ۱۶۹یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
  6. شمارهٔ ۱۷۰دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
  7. شمارهٔ ۱۷۱ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
  8. شمارهٔ ۱۷۲سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.