پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۶۷

ته گرگرِ سینه که چه خارچیه

ته شاهینهْ چشْ مه کُشتنْ غَنیّهْ

آهووره، دْ شیروَچه ته کمینه

منْ عاشِقِ اُونْ زلفمهْ که مار کمینهْ

مرهْ گننهْ ته یارْ سیو هندینهْ

اَرْ سیو نیهْ زلفْ، مشکْ ره کارْدنینه

اسٰا مَرْدم مهرورزی دلْ نینه

سَرْ دارْمه دمّهْ راهِ سیو، همینه

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶۹یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
  2. شمارهٔ ۱۷۰دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
  3. شمارهٔ ۱۷۱ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
  4. شمارهٔ ۱۷۲سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
  5. شمارهٔ ۱۷۳صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
  6. شمارهٔ ۱۷۴تا ملیجهْ پرْ‌ها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
  7. شمارهٔ ۱۷۵اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
  8. شمارهٔ ۱۷۶امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.