پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۶۱

جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته

یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته

زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته

زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته

ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته

یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته

پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته

سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶۳نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
  2. شمارهٔ ۱۶۴امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
  3. شمارهٔ ۱۶۵الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
  4. شمارهٔ ۱۶۶هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
  5. شمارهٔ ۱۶۷ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
  6. شمارهٔ ۱۶۸سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
  7. شمارهٔ ۱۶۹یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
  8. شمارهٔ ۱۷۰دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.