پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۲۵

امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟

مه رُوشنه گیتی شُوی تارِهْ بی تو

هَمونْ اوّلهْ رُوزْ که بدیمهْ ته رو

ز دَوسّمهْ طمع که تره کَشْ اَئیرُو (هئیرو)

ته چیرهْ رهْ خو بَدیمهْ، مَسّه آهو!

هر روزه ذلیل وُ شُو هلاکمه بی تو

تا ته گلهْ وَلْگْ، بَنْده به ته مشکِ بو

سَحَرْ سامری جا کردهْ یاسمینْ‌رو

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۷امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
  2. شمارهٔ ۱۲۸تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
  3. شمارهٔ ۱۲۹یا رب که تنه دولت بمونّه،‌ای بو
  4. شمارهٔ ۱۳۰الهی تره شاه مردون به یار بو
  5. شمارهٔ ۱۳۱اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
  6. شمارهٔ ۱۳۲تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
  7. شمارهٔ ۱۳۳سی وار مره جنگ کردی، منه خون‌کار تو
  8. شمارهٔ ۱۳۴ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.