پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۰۵

یک حرفْ چلْ سوا، عالمْ ره نور بتاون

هشتْ دَرِ بهشتْ ره به حوری بداون

سه چلْ آسمونْ ره بی ستونْ بناون

چاهارْ انزوا با بلبلُونْ سراون

یک اَلفْ کلیدِ چله یا هزارن؟

سه چلْ سد و بیستْ، چه باقی بو به ته تن؟

هَشْتْ درِ بهشتْ دوستِ مزاجْ (معراج) بوئه من

اگر سرّ حقّ جویی، چهارْ در کارْ کنْ

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۰۷امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ
  2. شمارهٔ ۱۰۸امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
  3. شمارهٔ ۱۰۹چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
  4. شمارهٔ ۱۱۰اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
  5. شمارهٔ ۱۱۱این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
  6. شمارهٔ ۱۱۲خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ
  7. شمارهٔ ۱۱۳استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
  8. شمارهٔ ۱۱۴ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.