پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۰۷

امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ

تن ونهْ گرُو کردن وُ جانْ بَرُوتنْ

به آتشْ‌دلونْ ساتنْ، اندی که سوُتنْ

چاک نییه منه جُومه که بَشهْ دوتنْ

چاکِ سینه با رشته‌یِ جانْ بَدُوتنْ

ونهْ بَسُوتنْ، سر به کسی نَئوتنْ

درد نیه منه دلْ رهْ بَشهْ بَئوُتنْ

(قلندر) وارْ تَشْ دَکتْ ونه بَسُوتنْ

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۰۹چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
  2. شمارهٔ ۱۱۰اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
  3. شمارهٔ ۱۱۱این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
  4. شمارهٔ ۱۱۲خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ
  5. شمارهٔ ۱۱۳استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
  6. شمارهٔ ۱۱۴ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
  7. شمارهٔ ۱۱۵اونْ، مار (محل) که عین ره زیر دال کشیین،
  8. شمارهٔ ۱۱۶اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.