پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۷۵

مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ

چاچی کَمُون دارْنهْ، دستِ مییُون تنگْ

هَر دلْ که دیمٰاوه بَکنهْ بهْ آهنگْ

صَد خار خرْنهْاُون دلْ که کنهْ ویله وَنْگ

شُوکه دَکته منْ کمه شهْ ویله وَنگْ

روزْ که دَکتهْ زَمّه شه سینه رهْ سَنگْ

همینهْ منهْ نالْشْ، همینه مه ونگ

چی بُو ندا بُومْدلْره ته ناکَسِ چَنگْ

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۷۷اُونْ مَحلّ استا اُو کردهْ آدِم گلْ
  2. شمارهٔ ۷۸گیلونْ وَچهْ ره دیمه چَلْ گٰاردنی چَلْ
  3. شمارهٔ ۷۹اِما به بغدادْ سَختْ دکتیم چَل وُ وَلْ
  4. شمارهٔ ۸۰کی دونّه که سخنِ کی راستهْ یا وَلْ؟
  5. شمارهٔ ۸۱امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ
  6. شمارهٔ ۸۲دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
  7. شمارهٔ ۸۳امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
  8. شمارهٔ ۸۴بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.