پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۲۰

کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین

ندیمه همتای ته که بو در ماچین

دینگنن به خاک مه سر و چینن هاچین

ز من ته ورجه نتومّه شه دل‌ره واچین

بورم یمن تا بلکه بورم تا به چین

اندی شهر بورم تا که نوینم ته کین

سوا که در اینی، ابرو ره زنّی چین

دل خد دنّی و کس ندارنه ته دین

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۲بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!
  2. شمارهٔ ۱۲۳تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!
  3. شمارهٔ ۱۲۴خُور طَبْعِش‌وُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
  4. شمارهٔ ۱۲۵امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
  5. شمارهٔ ۱۲۶خشْ بساته ته چیره ره داورهو
  6. شمارهٔ ۱۲۷امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
  7. شمارهٔ ۱۲۸تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
  8. شمارهٔ ۱۲۹یا رب که تنه دولت بمونّه،‌ای بو
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.