پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

چهاربیتی‌ها

شمارهٔ ۱۱۹

دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ

اونطورْ که مردمْ ته دستْ جهْ، سییوپوشن

دور نییه که یار قدیم ره فروشن

راسته هر که ره بنده نوینه، روشن

آیینه به ته صفت بدیمه روشن

سی زنجیر زلف ره بیُورْمه سرهوشن

امیر گنه: سی داغ به منه دل جوشن

اونروزْ مشکْ فاش بونه هر جا که بروشن

ادامه‌ی چهاربیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۲۱دوست نامسلمون دارنه کافر دین
  2. شمارهٔ ۱۲۲بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!
  3. شمارهٔ ۱۲۳تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!
  4. شمارهٔ ۱۲۴خُور طَبْعِش‌وُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
  5. شمارهٔ ۱۲۵امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
  6. شمارهٔ ۱۲۶خشْ بساته ته چیره ره داورهو
  7. شمارهٔ ۱۲۷امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
  8. شمارهٔ ۱۲۸تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
همه‌ی چهاربیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.