فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - گفتار میرزا صادق خان امیری - ادیب الممالک فراهانی آن بت شوخ چشم مه سیما
- شمارهٔ ۲ - بند دوم بت من چه این داستان می‌سرود
- شمارهٔ ۳ - بند سوم بزن ای دلبر هر هفت کرده
- شمارهٔ ۴ - بند چهارم سپیده چو زد دامن چرخ چاک
- شمارهٔ ۵ - بند پنجم ای خطت چون تازه سنبل وی رخت چون تازه وَرد
- شمارهٔ ۶ - بند ششم دوشینه چو آن شوخ شد از باغ به خانه
- شمارهٔ ۷ - بند هفتم زهی بچین دو زلف از حبش گرفته خراج
- شمارهٔ ۸ - بند هشتم ای آنکه گفتار ترا هوش و روان پاسخ بود
- شمارهٔ ۹ - بند نهم ای دلبر طرازی با ما چرا به نازی
- شمارهٔ ۱۰ - بند دهم ای رخت چون ماه نخشب وی لبت لعل بدخش
- شمارهٔ ۱۱ - بند یازدهم - هفت خط جام جمشیدی و جز آن رخ برافروخت همچو آیینه
- شمارهٔ ۱۲ - در بیان مراتب ترقی و تنزل روح به عقیده بعضی حکماء به اصطلاح عرب و عجم ای شده جادوی بیهوشی ز هوشت سنگسار
- شمارهٔ ۱۳ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده مه آباد کسان به دور مه آباد چاربخش شدند
- شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه شد چار صف آراسته اندر بر جمشید
- شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نامهای هفت کشور ای آنکه روی تو بر مه فروغ‌بخش بود
- شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیان روز ماه پارسی باشد نخستین اورمزد
- شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالی روز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز
- شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی «پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان
- شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستا در اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
- شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسه ای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند
- شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسی آن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان
- شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیر شَت جی‌افرام در دساتیرش
- شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیر همان کیوان ابا برجیس و بهرام
- شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمین چار سوی کرانه گیتی
- شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسی نام انگشتان مردم در زبان پارسی
- شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماههای پارسی با قبطی ای همایون‌سرشت پاک‌نژاد
- شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنان هفت پیرایه شد به روی بتان
- شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازی ترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر
- شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیان زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
- شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
- شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستا نام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد
- شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمان ایزد فروغهای سپهری که هفت شد
- شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز است دین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
- شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
- شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر بتا قند مکرر پنج قسم است
- شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عرب قبایل عرب عابری است پنج گروه
- شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارس کوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
- شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیان بتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
- شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسه سَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
- شمارهٔ ۴۰ بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
- شمارهٔ ۴۱ «گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
- شمارهٔ ۴۲ «توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
- شمارهٔ ۴۳ «هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
- شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمد بود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
- شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیون از یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
- شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبه سمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
- شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقه ژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
- شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت «اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
- شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
- شمارهٔ ۵۰ کوته «برِف» چو «لارژ» فراخ، «اِتروا»ست تَنگ
- شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالم ای دبستان فضل را شاگرد
متن اشعار به نقل از گنجور.