پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازی

ترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر

فروسایی به خاک تیره در کیش مسلمانی

وگر از نام هفت اندام پرسی گویمت اینک

دو شست پای و دو زانو و دو پنجه دست و پیشانی

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشتپنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
  2. شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستانام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد
  3. شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمانایزد فروغهای سپهری که هفت شد
  4. شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز استدین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
  5. شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغنددر اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
  6. شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرربتا قند مکرر پنج قسم است
  7. شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عربقبایل عرب عابری است پنج گروه
  8. شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارسکوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.