پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عرب

قبایل عرب عابری است پنج گروه

که مانده ز ایشان اسمی تهی ز رسم بود

اگر بپرسی اسماء رهطشان گویم

جَدیس و جُرهَم و عملیق و عاد و طسم بود

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیانبتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
  2. شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسهسَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
  3. شمارهٔ ۴۰بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
  4. شمارهٔ ۴۱«گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
  5. شمارهٔ ۴۲«توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
  6. شمارهٔ ۴۳«هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
  7. شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمدبود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
  8. شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیوناز یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.